Amsterdam: een rondleiding met de hoeren

Twee van de beroemdste hoeren van Nederland geven Gavin Haines de ultieme introductie in de rosse buurt van Amsterdam.

Goed, ik ontmoet de hoeren op een straathoek. Ze zijn identiek gekleed: marineblauwe spijkerbroek, rode leren overjassen en scharlaken laarzen, met babyblauwe baretten op hun onregelmatige witte haar. Ik laat ze een ongemakkelijke lach flitsen en hun geschilderde lippen scheiden om parelwitte tanden te onthullen.

Martine en Louise Fokkens zijn een eeneiige tweeling en hebben de twijfelachtige eer om de meest bekende hoeren in Nederland te zijn. Op 73-jarige leeftijd zijn ze waarschijnlijk ook de meest ervaren, met een eeuw in de handel tussen hen. De zelfbenoemde ouwehoeren ('Oude hoeren') hebben naar verluidt zo'n 355.000 mannen geprezen gedurende die lange carrière, die groter is dan de bevolking van Belize, hoewel de meisjes beweren dat ze nooit een gelijke stand hebben gehouden.

Vandaag hebben ze beloofd me een goede tijd te laten zien in de rosse buurt van Amsterdam, maar eerst: geld. Ze willen wat. Cue Elard Jan, die met de Fokkens werkt en tussenbeide komt om de deugden van het aanbieden van een freebie aan journalisten uit te leggen. Het zal goede publiciteit zijn, vertelt hij hen, of woorden in die zin. De meisjes berusten en we gaan op weg naar hun bordeel.

Nu zou ik op dit punt moeten vermelden dat Martine en Louise naast hun vak in 's werelds oudste beroep, ook als gidsen dienen. Omdat de eisen van de prostitutie te veel worden voor hun ouder wordende lichamen (Louise is onlangs gestopt vanwege artritis), zijn ze gedwongen te diversifiëren. Martine ziet nog steeds klanten, een paar vaste klanten, maar ze is aan het afbouwen.

"Ik zit niet meer in het raam", zegt ze. "En ik heb niet altijd seks [met cliënten]; soms drinken we gewoon thee en praten we. Er wordt veel gepraat. '

Het bordeel

Onder een blauwe hemel beginnen we aan onze tour (wat dacht je dat ik hier aan het doen was?), Langs de Oudezijds Achterburgwal, een van de oudste straten van Amsterdam.

Het gesprek is levendig, maar onsamenhangend: informatie uit de meiden halen is niet gemakkelijk; ze spreken eenstemmig, elkaars zinnen afmakend, vaak om te schakelen tussen Nederlands en Engels. Elard komt af en toe tussenbeide. Het is een nachtmerrie om te documenteren.

Ik begrijp echter wel dat Louise als eerste in de handel kwam, gedwongen om door haar beledigende echtgenoot prostitutie aan te pakken. "Hij zei dat ik moest gaan werken", zegt ze openhartig. "We hadden kinderen om te voeden."

Martine was ook op zoek naar werk en nam een ​​klus in het bordeel van haar zus, maar ze maakte niet lang schoon.

"Mannen kwamen langs en zagen me Louise aan", zegt ze. "Toen ze zich realiseerden dat we een tweeling waren, wilden ze ons allebei."

Dus de meisjes zijn begonnen met het aanbieden van trio's. Was dat niet een beetje raar, samen seks hebben, vraag ik. "Nee", zeggen ze. "Het was leuk."

"De meisjes zijn begonnen met het aanbieden van trio's"

We hangen een recht naar beneden aan de Koestraat, een smalle, met fietsen omzoomde straat aan de rand van de rosse buurt, stoppen buiten nummer 14.

"Dit was ons eerste bordeel", vertelt Martine trots. "Wij waren de eerste vrouwen die ons eigen bordeel in Amsterdam openden."

De meisjes blijven weemoedig buiten het pand hangen. Het is tegenwoordig een huis, zoals veel voormalige bordelen, maar verderop zie ik een eenzaam rood licht boven een andere deur hangen; de overblijfselen van een handel die deze straat bijna heeft verlaten.

De meiden vertellen me hoe ze vroeger voor pooiers werkten.

"Het was geen slechte zaak om een ​​pooier te hebben," zegt Martine. "Een goede pooier was zoals je manager: hij nam je mee voor het avondeten en reed je rond in zijn auto. Het was leuk."

Maar Louise en Martine hebben ook slechte pooiers meegemaakt, wier gewelddadige afleveringen hen ervan hebben overtuigd om het alleen te doen en hun eigen bordeel te openen. Die pioniersdagen waren de gouden jaren, zeggen de meisjes.

"Het is nu niet meer hetzelfde," klaagt Louise. "Toen we in de ramen waren droegen we sexy kleding, maar prostituees dragen tegenwoordig bijna niets. De meesten van hen komen uit Oost-Europa. '

Masochistische ministers

Onze tour buigt weg van de rosse buurt naar een nabijgelegen boekhandel waar de kunstwerken van de meisjes tentoongesteld worden. De parttime schilders moedigen me aan om van elk stuk foto's te maken.

Het is niet mijn ding, hoewel er één aquarel is die mijn interesse wekt. Het beeldt mannelijke prostituees af in slavernij (niet de kinky soort) en wordt verondersteld een politieke verklaring te zijn die de behandeling van de maatschappij van gigolo's bekritiseert.

"Mannen hebben niet dezelfde rechten", zegt Louise, wijzend naar de geketende figuren.

We verlaten de boekhandel via de referentie sectie waar kopieën van het meisjesboek staan, Maak kennis met de Fokkens, worden op planken gestapeld.

"Zijn willy bijna ingestort"

Maak kennis met de Fokkens is niet goed geschreven; zijn onhandige anekdotes ontdoen de regels van de grammatica als een gebruikt condoom, maar ze bieden wel een nieuwsgierig inzicht in het leven van de hoeren.

In plaats van een gordijn op de rosse buurt af te pellen, proberen de tweelingen het van de rail te trekken; verhalen vertellen over masochistische predikers, sadistische zakenmensen en kerels die doen alsof ze ezels zijn tijdens de geslachtsgemeenschap.

Sommige lijnen slaan je als de zweep van een sadist ("ooit een bruine lul, altijd een bruine lul", "ze was een robuuste zwartharige vrouw uit België met een prachtig rek", "helaas zakte zijn willy bijna ineen"), maar je kunt niet helpen, maar voel de tweeling over de wat grimmiger kant van prostitutie heen kijken, het bijna glamouriseren.

Ik leg dit aan hen voor, maar ze houden zich aan hun beweringen. "Het was leuk", beweren ze. Dus hoe zouden ze reageren, vraag ik, als een van hun dochters hen in het vak volgde?

Er is een pauze. "We zouden haar benen breken", zeggen ze, voordat ze poseren voor een laatste foto en me afscheid nemen.

MOET WETEN

Amsterdam Red Light District Tour biedt groepsreizen aan met de Fokkens voor € 30. Gavin ging op een verkorte versie van de tour, die meestal ook een bezoek aan magische paddestoelwinkels, coffeeshops en een kijkdoos omvat.

Genoten van dit artikel? Dan vind je dit misschien leuk:

10 van de beste coffeeshops in Amsterdam

Zie voordat je vertrekt:
Hoogtepunt van de stad Amsterdam



Geef Ons Uw Mening